Sumatra: Padang, Bukittinggi, Medan

De eerste echte dag met daglicht in Sumatra zijn we wat rond gelopen. We zijn allereerst de shopping mall weer in geweest, maar dat viel helaas erg tegen. Daarna zijn we richting het strand gegaan. Tenminste, zo noemen ze dat hier. Toen we aankwamen, was het niets meer dan zee en rotsen. Beetje jammer! Dus zijn we maar door gelopen in deze straat. Hier zijn we in contact gekomen met een gezin dat daar woonde. Al snel kwam de hele straat bijeen. Het was natuurlijk wel heel bijzonder, twee blondies! Iedereen was zo vrolijk en nieuwsgierig! Er was ook een gehandicapt jongetje, daar heb ik mee gedanst en gek gedaan. Hij zat ineens weer vol energie! Daarna zijn we met een gezin mee naar huis gegaan. Hier hebben we gezellig gegeten, gesproken en spelletjes gedaan. Ze doen van die hele simpele spelletjes die wij deden toen we nog kind waren, zoals memory. Voor hun is dit nog steeds leuk, want er is geen geld om andere spellen te kopen. In de avond zijn we terug gegaan naar het hotel, om vervolgens iets te zoeken waar we konden eten. Ook dit viel erg tegen. Er is nergens een restaurant te bekennen, al het eten wordt op straat verkocht. Nu heb ik dat liever niet, meestal staat dit al lekker de hele dag in de zon een korstje te krijgen en wordt je er ontzettend ziek van. Dus zijn we naar de Kentucky Fried Chicken geweest, toch nog iets normaals! Weer terug in het hotel zijn we informatie gaan vragen over wat er allemaal te doen is in de omgeving van Pedang. Deze jongen wou ons de volgende dag wel rond toeren, dus hebben we dat aangenomen. Een privé chauffeur en auto met airco, beter kan niet! We zijn bij de grotten geweest, vele watervallen, china town, een oude haven en een mega groot uitgerekt en breed strand met een geschiedenis er achter. Dit was weer een lekkere actieve dag dus.

De volgende dag zijn we voor het eerst naar de basisschool geweest om ontwikkelingswerk te doen. Hier hebben we Engelse les gegeven aan de kinderen, geholpen met borduurwerk, rekenopdrachten en schrijfvaardigheden. De dag erna hebben we op heel veel baby´s gepast in een opvangtehuis. Raar om te zien hoe ze hier verzorgd worden. Vaak hebben ze geen pampers, maar een soort doek met plastic er in genaaid, wat dan weer vast zit met veiligheid spelden. Ze worden gewassen in de rivier met smerig water. Ook hebben ze voor de baby´s een zelfgemaakte box van afval hout dat in elkaar getimmerd is. Echt heel raar om te zien hoe dat allemaal gaat, maar ook bijzonder om hier verbetering in te brengen. We hebben flesjes voor het tehuis gekocht om ze te voeden, spenen en speciale draagdoeken voor de moeders. En blij dat iedereen was! De dag erna hebben we leuke activiteiten gedaan met gehandicapte kinderen. Allemaal dingen met muziek, tekenwerk en verven.

De volgende dag zijn we vertrokken naar Bukittinggi. Hier was het echt ontzettend koud! We waren nog niet helemaal op de hoogte van het feit dat dit plaatsje bovenop een berg zit. We hadden weer een kamer met alleen koud water. Douchen heb ik hier dus maar even overgeslagen, want bergwater is echt ijskoud! Ook hier waren geen normale restaurantjes te vinden, dus was het maar weer leven op rijst en saté. Dit hoef ik het komende jaar ook niet meer te eten dus. Tussendoor maar weer naar de mc Donalds geweest om daar kip met rijst te eten voor de variatie. We zijn een dag weggeweest met de scooter om wat meer te zien buiten deze stad. We hebben weer veel watervallen gezien en gezeten bij de lokale mensen, wat nog altijd interessant blijft. In de avond zijn we naar een groot plein geweest waar allemaal live muziek was, eetkraampjes en gezelligheid. Daarna maar vroeg op bed gegaan.

De volgende dag zouden we met de bus naar Medan gaan. Tijdens het boeken hoorden andere mensen ons er over praten. Ze stelden voor dat we met hun mee gingen, omdat ze daar vandaan kwamen. Wel was voor hun de planning dat ze eerst naar Padang zouden en vervolgens weer naar Medan. Dit leek ons wel een goed plan, aangezien we nog niet veel van de omgeving van Padang hadden gezien. Tijdens deze reis zijn we gestopt bij een gigantisch meer. We zijn met een vlot het meer op gegaan en hebben daar gezwommen tussen de bergen. Heerlijk was dit, zo stil! Halverwege kwam er een man eten naar ons toebrengen. Ook zijn we in een heel klein vissersbootje wezen varen met zijn tweeën. Lekker chillen dus. Een paar uur later zijn we doorgereden naar Pedang. Hier hebben we eigenlijk niet zoveel gedaan. Dus toen maar weer terug, nu op weg naar Medan. Dit was ongeveer 24 uur rijden. We zijn half 8 s´ochtends aangekomen bij een hotel aangekomen, twee uurtjes geslapen, gegeten en weer verder gereden. Rond 4 uur kwamen we aan bij lake Toba. Dit moet een van de meest mooie meren zijn tussen de bergen van Sumatra. Omdat we het andere gigantisch mooie meer al hadden gezien, vond ik dit al niet heel speciaal meer. Hier hebben we geslapen in een lekkere luxe kamer, waar we naar bijna een week eindelijk weer warm water hadden. De volgende dag zijn we verder gereden, richting de oerang utangs. Omdat het al laat was zijn we eerst in Medan blijven slapen, drie uur bij de jungle vandaan. De volgende ochtend rond half 5 uur zijn we vertrokken naar de oerang Urangs. Deze leven alleen op deze plek nog in het wild, zo´n 17 stuks. We moesten in een heel klein bootje over de rivier om in het gebied te komen. Daarna mega vele trappen op lopen, omdat ze best hoog leven. Door de warmte, de vochtigheid en de niet echt begaanbare trappen was dit nog best zwaar. Uiteindelijk hebben we ongeveer 6 oerang Utangs gezien! Echt zo gaaf was dit! Ze zijn echt heel groot en sommige hadden een baby bij zich. Daarnaast waren er weer heel veel kleine aapjes te vinden die eigenlijk overal in Indonesië wel zijn. We hebben de hele trektocht door de jungle overgeslagen, omdat we vandaag ook nog een vlucht wilden pakken naar Jakarta. Dus gelijk maar door naar het vliegveld. Daar waren we rond drie uur en de eerstvolgende goedkope vlucht was pas om 9 uur. Lekker lang wachten dus, maar wel internet ter beschikking.

Aangekomen in Jakarta moesten we nog een hotel zoeken. Dit was moeilijker dan gedacht, alles zat vol namelijk. Na een stuk of 8 hotels te hebben bezocht en veel taxi kosten verder zijn we maar in een veel te duur hotel blijven slapen. We waren namelijk heel erg moe en hadden niet zin om nog verder gezoeken, aangezien het al 2 uur was.

Vandaag onze eerste dag in Jakarta. We zouden hier ons visum laten verlengen. In het hotel hebben we twee studenten ontmoet die ons wel wilden brengen naar de immigratiedienst. Toen we hier aankwamen bleek dat we ons visum niet konden verlengen. School heeft ons vanaf het begin voor het eerste visum ingeschreven als student, waardoor we ook nu een brief met uitnodiging moesten meenemen van Stenden. Mooi klote dus, want dit was de reden dat we naar Jakarta zijn gevlogen. Het kan niet meer omgezet worden naar toerist, dus vliegen we zondag weer terug naar Bali om weer een bezoekje aan school te brengen. 2 Mei is ons visum namelijk al afgelopen, dus moeten we wel. Verder is mijn ervaring van Jakarta dat het echt een ontzettende vieze stad is. Het is echt mega druk. Alleen maar auto’s, files en stampvol met hoge flatgebouwen. De lucht is vies en het is ontzettend warm. Door de hoge gebouwen blijven alle uitlaatgassen lekker hangen, de blauwe lucht is niet meer blauw, maar grijs en de zon is amper te zien door al het vuil. Het oude gedeelte is echt mega oud. De gebouwen die nog worden gebruikt storten bijna in en de helft staat leeg. We slapen hier nog twee nachtjes, gaan morgen naar een soort madurodam van Indonesië en zondag vroeg vliegen.

De planning is dat ik daarna gewoon lekker op Bali blijf, wachten totdat Annette komt! Na al dat reizen wordt het ook weer tijd om lekker om het strand te liggen om mijn bruine kleurtje weer even op te krikken.

Eerste dag Sumatra

Vanaf deze week ben ik samen met Ingeborgh op reis. Maandag moest ik het Taman Rosani hotel verlaten voor 12 uur. Ingeborgh had al een hostel geregeld in Legian waar we konden slapen. Dit was een simpele kleine kamer met een hele kleine (koude) douche en wc + wastafel. Helaas was er geen airco aanwezig, dus was het bloedheet inde kamer. Beide nachten hebben we allebei boven op de dekens geslapen. De eerste nacht zijn we samen met Sido en Ireen Wust op stap geweest. Dit was echt super gezellig! Sido is een goede vriend van Ingeborgh en de neef van Ireen. Ze waren op vakantie in Bali voor twee weken. De volgende dag zijn we bezig geweest met het plannen van onze reis en was eindelijk het ticket naar Sumatra geboekt en een hotel om in te slapen. 's Avonds hebben we onze koffers ingepakt. Ik moest veel dingen achterlaten, omdat ik met 21 kilo op Bali ben aangekomen. Daarnaast heb ik hier en daar nog wat gekocht en op deze vlucht mogen we maar 20 kilo mee. Uiteindelijk zat ik nog steeds op 21.5 kilo, maar dat kost hier niet zoveel (ongeveer 4 euro).

Tijdens onze vlucht met Lionair hadden we een Nederlandse piloot. Speciaal voor ons deed hij zijn zegje door de microfoon ook steeds in het Nederlands, de grapjas. We waren de enige twee blanken aan boord haha. Vandaag eenmaal aangekomen in Sumatra zijn we met een bus tussen de lokale mensen vertrokken naar ons hotel. Het hotel valt een beetje tegen helaas. De Wi-Fi werkt niet, de bedden zijn slecht en de douche zit onder de schimmel. Dit is een kwestie van aanpassen, want het is hier heel normaal allemaal. Ik ben allang blij dat er geen kakkerlak op de kamer zit! Verder is alles gebaseerd op moslims. In de kamer hangt een bordje met een peil welke richting ze op moeten bidden en er ligt een speciaal kleedje voor ze klaar. Zonet zijn we even naar e shopping mall geweest om drinken te kopen. Dit is een gigantische supermarkt, een markt met kleding, fruit en van alles en er zijn normale winkels te vinden. Omdat we best wel moe zijn van de reis kijken we morgen wel even verder.

De eerste indruk van Sumatra is arm. Je kunt nog heel goed zien dat er in 2004 een tsunami is geweest. Nog lang niet alles is weer hersteld. De huizen zijn allemaal krotjes en de natuur ziet er nog wat anders uit hier en daar. Overal lopen moslims rond en wij worden best raar aangekeken omdat we beide blond zijn. Al op het vliegveld staan we met vele verschillende mensen op de foto gezet, werden we gefilmd en hadden we geen moment rust. In het gebied waar we nu slapen zijn we ook nog geen enkele blanke nog tegengekomen. Verder hebben we nog niet zoveel gezien. Morgen eerst maar even de omgeving verkennen.

Laatste weken Bali

Twee weken terug hebben zijn we naar Bali Village gegaan. Dit is een klein dorpje waar alles nog de pure Balinese cultuur bevat. Als eerste hebben ze ons van alles in het dorp laten zien. Ze hebben ons bijvoorbeeld geleerd hoe ze de offers maken voor de goden. Dan vouwen ze met bananenbladeren een soort van bakje, waar bloemen, grassoorten en eten in wordt gedaan. Alles wat er in het bakje wordt gedaan heeft een speciale betekenis. De grassoorten waren bedoeld voor het reine. De geuren die vrij komen zijn om de goden gerust te stellen, de bloemen zijn het offer en het eten is om te laten blijken dat ze alles kunnen en willen delen. Daarnaast komt er altijd een stokje wierook in. Dit offer maakt iedere Balinees iedere dag. Het wordt dan op straat gezet, er wordt gebeden en dat is het. Bij de ceremonies maken ze van takjes een klein platform waar ze heel veel offers op kunnen zetten. Verder vouwen ze er tassen van, boeketten en nog veel meer.
Daarna zijn we verder gegaan, naar het boeren gedeelte. Hier houden ze varkens en kippen. De kippen worden hier een paar weken getraind voor de gevechten en worden hoe dan ook opgegeten. Direct naast de varkens is een douche en een gat in de grond dat dient als wc. En alles is smerig.
Daarna zijn we naar het keuken gedeelte gegaan. Hier maakten allemaal verschillende koekjes van rijst. We hebben Kokos gegeten, verse andere producten die ze verbouwen en een bepaald soort drinken uit een andere vrucht. Ook zijn we in een huis geweest om te zien hoe de mensen op Bali nou leven. En ik zal jullie vertellen, hier wil je dood nog niet gevonden worden. Alles is smerig! De bedden zijn geen bedden meer, zo krakkemikkig. Ze slapen onder een deken die helemaal vies is, volgens mij al jaren niet gewassen. De muren zitten onder de schimmel, overal kruipen mieren en andere dieren (ook op het bed), de kleren liggen daar nog ergens tussenin en kasten hebben ze niet.
Vervolgens zijn we het land op gegaan dat in het bezit was van de familie. Eerst kregen we zo'n hoedje op en een stok om mee te wandelen door de rijstvelden. Hier hebben ze ons uitgelegd hoe ze de rijstvelden indelen en hoe ze de plantjes in planten. Eerst hebben we het land omgeploegd. Onze voeten werden gebalsemd om te beschermen tegen het vieze water. Dit ging met een koe die mij dan door het vieze water trok. Daar tussenin zat dan een stok die de klei van de grond omhoog duwde. Hierna was ik wel helemaal vies natuurlijk. Maaarr, omdat wij westers waren, werden onze voeten gewassen met zeep in het beekje met water uit de bergen. Dit water loopt overal tussen de rijstvelden door. Daarna hebben ze ons geleerd hoe de rijstplantjes in de klei worden geplant. De plantjes worden in groepjes geplaatst, allemaal op een rij. Dit komt nog best precies!

De week erna heb ik een kook cursus gedaan in Ubud. Als eerste vertelde ze hoe hun huis opgedeeld was. Het begint heel hoog en gaat met treden naar beneden. Iedere trede naar beneden betekend de status van de familie (Opa/oma, vader/moeder, neef/nicht enz.) In totaal leven ze met 21 mensen in hetzelfde huis. Helemaal achterin was de keuken waar we typisch Balinese gerechten hebben bereid. Als eerste hebben we geleerd hoe je de kokos olie uit de kokosmelk kunt halen. Daar wordt dan al het eten in gebakken. Daarna hebben ze uitgelegd welke groenten en kruiden ze gebruiken. Heel interessant allemaal. Uiteindelijk hebben we met 12 personen 8 verschillende gerechten gemaakt en hebben we de recepten meegekregen voor thuis. Helaas hebben we er niet zoveel aan.

Vanochtend heb ik afscheid genomen van Taman Rosani. Ik ben er als laatste vertrokken van de 75 studenten, dus voor mij stond geen afscheid comité klaar om me uit te zwaaien. Eerst nog allemaal foto´s gemaakt met het personeel waarna de taxi al klaar stond. Mijn tijd in Taman Rosani Hotel zit er alweer op, tijd om andere nieuwe dingen te zien!
Nu zit ik in Lolo House in Legian samen met Ingeborgh te zoeken naar vluchten voor onze reis. Allereerst gaan we naar Sumatra toe. Verder zijn we nog druk aan het zoeken, Belitang wordt de tweede stop zoals het nu staat. Ik zal proberen jullie op de hoogte te houden!

Gili Islands 21-03

Afgelopen weekend zijn we naar de Gili Eilanden geweest. In de ochtend regende het ontzettend hard op Bali. We zijn in de stromende regen op de boot gestapt, op naar het betere weer. We hadden de snelboot, daarmee duurde het ongeveer anderhalf uur voordat we op Gili Trawangan waren. Tijdens de bootreis was ik een beetje zeeziek geworden. Door het slechte weer waren de golven namelijk extra hoog en de wind was harder dan normaal. Op Gili Trawangan was het weer gelukkig beter. Toen we aankwamen waren er allemaal mensen die vroegen of we nog ene kamer nodig hadden, die hadden we gelukkig al geboekt. Dit was vooraf geadviseerd omdat bijna alle toeristen vertrokken van Bali door de nyepie ritueel. Ook overal stonden paard en wagens klaar, behalve de fiets is dit ook het enige vervoersmiddel dat ze hier hebben. Meer is ook niet nodig, want het eiland is zo klein, dat het maar 1 straat heeft aan een kant van het eiland. Daar zijn we dus ingestapt en 5 minuten later waren we bij onze homestay. Gelukkig zat ik in een van de luxere kamers, met airco en stenen gesloten muren. De kamers boven waren minder, daar waren de muren van riet, de ramen waren open en overal waren mieren.. Dit was dus een gelukje voor mij! In de middag hebben we eigenlijk niets meer gedaan. ´s Avonds zijn we op stap gegaan, het eiland staat ook bekend als het party eiland. Overal waren dj´s en leuke bandjes op het strand. Erg gezellig dus! 2 uur zijn we weer terug gegaan, omdat voor de volgende dag het snorkelen al vroeg in de planning stond.
Deze snorkeltour ging langs de andere twee Gili eilanden. Hier zijn we tussendoor even aan land geweest en op Gili Air hebben we geluncht. Verder is er ook helemaal niets op deze eilanden te vinden. Maar het is wel prachtig om alles te zien, het was net een paradijsje met al dat nog blauwere water dan op Bali. Het snorkelen viel een beetje tegen. Doordat er vorig jaar een sterke onderstroom is geweest, was al het koraal verwoest. Verder natuurlijk wel mooie visjes gezien en hele grote schildpadden. ´s Avonds hebben we nog wat drankjes gedronken op het strand en zijn we terug naar de homestay gegaan.

Deze dag was ook mijn verjaardag. Dit was best wel raar om het hier te vieren zonder je ‘eigen' vrienden. Om 12 uur werd ik uit mijn bedje gehaald omdat ze een grote chocolade taart hadden gekocht! Daarnaast nog 3 cadeautjes gekregen. Overdag hebben we er verder niets meer aan gedaan. En het is best wel raar om dan zonder internet te zitten, geen berichtjes te krijgen en je totaal niet meer jarig te voelen.

De laatste ben ik samen met Rebecca en Sarah gaan diepzee duiken. Eerst kregen we een half uur theorie les, daarna zijn we in een zwembad gegaan en hebben we daar een uur les gekregen. Dan leer je hoe je moet omgaan met al die slangetjes om je heen, reddingsacties uitvoeren en allemaal andere handelingen die belangrijk zijn. Dit was allemaal tot 3 meter diep, dus dat viel mee. Na de lunch zijn we de zee op gegaan en gingen we natuurlijk dieper. We zijn 12 meter diep geweest, wat nog niet eens heel diep is. Helaas konden we niet dieper, daarvoor moet je een certificaat hebben en het verkrijgen van een certificaat niet mogelijk in een dag. Ik ben zo blij dat ik dit toch heb gedaan! Ik heb hele bijzondere dieren gezien, overal kon je tussendoor zwemmen en ik heb zelfs tussen de schildpadden gezwommen! Geen enkel dier is bang als je als duiker in het water bent. Echt supergaaf om oog in oog te zwemmen met een gigantische schildpad bijvoorbeeld! Daarnaast zeepaardjes, zeesterren en van alles gezien. De tijd ging veel te snel voorbij. Toen we weer boven kwamen, was het niet zo leuk. Het weer was helemaal omgeslagen. Het regende hard en er was gigantisch harde onweer, recht boven het punt waar wij boven kwamen. Onder water hoor je namelijk helemaal niks van alles wat er boven water gebeurd. En aangezien het nogal gevaarlijk kan zijn om met onweer in het water te liggen, was ik toch echt wel een beetje bang. Daar kwam ook nog eens bij dat door het slechte weer de boot ons niet zo goed kon zien, dus hebben we daar nog 20 minuten gedobberd. Wat was ik toen blij da tik weer in de boot was! Zoals velen weten, ben ik al niet zo´n grote held met het onweer!
De planning was om bij terugkomst nog te gaan fietsen, maar dit was echt niet meer mogelijk. Het plensde nog steeds en de enige straat die er was, stond onder water tot halverwege mijn knieën. We zijn eerst maar gaan eten in een restaurantje en later maar door de stromende regen terug gelopen. Het hield niet meer op! In de homestay hebben we met de lokale mensen nog een drankje gedaan en zijn we rond 12 uur maar op bed gegaan.

De volgende ochtend vertrok onze boot om 11 uur weer richting Bali. Ik was samen met Anmara op het dak van de boot gaan liggen. Dat lag zo lekker! In de felle zon en een heerlijke wind er bij. Toen Bali weer in zicht kwam, werd het weer steeds slechter. Maar we zijn wel goed bruin geworden en dat was de bedoeling. Toen we van de boot af kwamen, stonden overal busjes klaar die ons weer terug naar ons eigen hotel brachten.

Vandaag was het heerlijk weer dus zijn we naar het strand geweest en hebben we lekker niks gedaan! Nu gaat het school leven weer beginnen, nog 2 weken en 2 dagen naar school, dan hebben we dat weer gehad. Daarna ga ik al op reis! Ik ga inmiddels niet meer alleen, maar met een meisje van hier. Zij gaat ook in Indonesië reizen en ik ga 3 weken met haar mee. De planning is tot nu toe om een week naar Java te gaan, daarna naar Sumatra en als laatste naar Komodo eilanden. Dit kan natuurlijk altijd nog wijzigen.

Voor iedereen die ik nog terug moet mailen, ik heb geen wifi meer om mijn telefoon omdat er problemen zijn met het internet. Dus whatsappen lukt niet momenteel... En daarbuiten kom ik ook niet altijd op internet met mijn laptop, dus het kan even duren voordat er een reactie komt.

16-03 t/m 20-03

Deze week hebben we vooral heel slecht weer. Ze hadden afgelopen vrijdag een kleine tornado voorspelt, deze ging langs de kus van Bali, dus was gelukkig alleen maar heel veel wind en heel veel regen. Dit houdt nog een paar dagen aan en dan komt gelukkig het mooie weer terug! Afgelopen weekend zijn we alleen maar heel druk bezig geweest met school. Na de vakantie moeten we een groot verslag inleveren, waar nogal veel werk in zit. Dus zijn we er dit weekend maar alvast mee begonnen, zodat we tijdens de vakantie lekker niks gaan doen! De plannen waren om eerst naar Lombok te gaan en vervolgens naar de Gili (Bounty) Eilanden te gaan. Door het slechte weer konden de boten dit weekend niet varen, dus is Lombok niet meer door gegaan. Het goede nieuws is: de boten kunnen vanaf vandaag weer varen! Dus hebben we de boot naar de Gili's geboekt, morgenochtend om half 7 vertrekken we.

Gisteren zijn we naar Tanah Lot geweest. Dit is een belangrijke en bekende tempel van Bali. De tempel staat in de zee aan de kust en is gemaakt vanuit een rots. Het verhaal is dat de tempel in het ‘heilige' water staat, waar de kwade geesten niet bij kunnen komen. Verder was er nog een pad langs de kust over de rotsen, wat ook super mooi was. Door de harde wind is de zee ook extra sterk en spat het water soms wel 10 meter omhoog, prachtig om te zien!

Vandaag is er een groot feest in Bali. Het is een grote ceremonie. Waar het over gaat? Ik heb geen flauw idee... Ze hebben hier bijna elke week wel een soort ceremonie! Vandaag was het wel erg groot. Dan lopen ze over straat, bijna allemaal in witte traditionele kleding. De vrouwen moeten de spullen dragen, zoals eten en offers voor de goden. Dit doen ze vooral boven nop hun hoofd. De mannen tillen de grote wagens met daarop allemaal torens, en grote figuren gemaakt uit hout. Dit lijken monsters, maar zo mag je dat hier absoluut niet noemen, dat is een grote belediging. De wagens zijn ook helemaal aangekleed met stof en vrolijke kleuren. En overal zijn parasols in verwerkt. Hoe meer dakjes iets hier heeft, hoe belangrijker de god waarvoor het bedoeld is. Daarnaast lopen er nog honderden mensen om de wagens heen, met gekleurde hoge stokken in hun hand, parasols en muziek instrumenten. Heel vrolijk allemaal dus! Soms moeten ze wel kilometers lopen voordat ze op de plaats van bestemming zijn. En daarna moeten ze natuurlijk ook weer helemaal terug! respect hoor...

Morgenochtend worden we dus om half zeven opgehaald en worden we naar de boot gebracht. We gaan met de snelboot, dan is het ongeveer anderhalf uur varen. Op de Gili's is het gelukkig wel mooi weer! Zoals het nu staat gaan we een tour doen langs alle eilandjes. Dan kunnen we op de mooiste plaatsen snorkelen. Dit blijft keer op keer mooi om te doen! Ook gaan we fietsen huren, ik heb al in tijden niet meer op een fiets gezeten, dus dat zal ook wel leuk zijn. Dan gaan we de eilandjes rond fietsen. Zo groot zijn ze nou ook weer niet namelijk. Daarnaast een grote chillvakantie!

Overmorgen vieren ze op Bali ook nieuwjaar. Dan moet het hele eiland donker zijn, iedereen moet stil zijn en mag er niemand op straat komen. Bij ons in het hotel hebben ze op de kamers de ramen al helemaal afgeplakt, zodat we nog een klein lichtje aan kunnen doen. Lawaai maken is op eigen risico zeggen ze... Dit alles doen ze om de geesten in de war te maken, doen alsof er niemand meer op het eiland is zodat ze vertrekken. Op deze manier gaan ze het nieuwe jaar in. Dit duurt twee dagen en dan is het opnieuw feest met allemaal wagens en muziek. Wij zitten op dat moment op ge Gili's, dus maken het jammer genoeg niet mee. Aan de andere kant heb ik ook niet heel veel zin om twee dagen verstopt te zitten in mijn donkere hotelkamer en stil te blijven!

Jullie horen mijn volgende verhaal wel weer als ik terug ben op Bali, want ik ben tot zondag onbereikbaar!

Weekend 09-03

Vrijdag zijn we met school gaan raften bij Ubud. Toen we aankwamen kregen we allemaal een zwemvest om, een helm op en we waren er klaar voor. Allereerst moesten we op een hele steile trap 500 treden naar beneden lopen naar de rivier. Daar lagen onze boten klaar en een voor een zijn we de rivier op gegaan. Dit was echt super! Het was een rivier tussen de rotsen door, dus links en rechts waren ongeveer 50 meter hoge rotsen. Op sommige plekken allemaal dingen afgebeeld vanwege het geloof en oude verhalen die met de cultuur te maken hebben. Tussendoor kwamen we bij een waterval langs. Hier was de stroming wat minder, dus mochten we uit de boot om er onder te staan. En een kracht dat dat water had! Op de helft van het raften hadden we een kleine pauze om iets te drinken, waarna we weer verder zijn gegaan. In totaal heeft het ongeveer 2½ uur geduurd. Al vroeg in de middag waren we terug in het hotel, waarna Sarah en ik zijn gaan winkelen in Kuta. Hier is een grote hoofdstaat met normale ‘wat duurdere' winkels en heel veel marktjes. Wij zijn alleen in de winkels geweest, omdat op de marktjes alleen maar slechte kwaliteit kleding te koop is. Helaas heb ik niks gekocht! Zaterdag zijn we naar Sanur wezen winkelen, maar dat viel best tegen.
Vandaag (zondag) zijn we met een groepje naar het zuiden van Bali gegaan, naar Turtle Island. Allereerst zijn we in de Flying Fish gegaan. Dit is een opblaasbaar ding waar je in gaat liggen. De boot gaat daarna zo snel varen waardoor je ongeveer 6 meter de lucht in gaat. Dit was best wel gaaf, maar duurde helaas heel kort. Met 10 minuten was het ook alweer afgelopen. Van daaruit zijn we met een bootje naar Turtle Island gegaan. Hier waren allemaal schildpadden en heel veel andere rare dieren, kijk maar daar de foto's. Dit was ook een plaats waar ze de kleine schildpadjes tot 2 jaar laten opgroeien. Daarna worden ze vrijgelaten in de zee, om zo de populatie op peil te houden. Dit was echt super om te doen! Verder hebben we niet veel meer gedaan dit weekend, lekker saai dus...
Nu nog een week naar school en dan hebben we een weekje vakantie. De planning is dat we naar de Gili Islands gaan en heerlijk relaxen. Echt vakantie dus!

weekend 25/02 en 02/03

Op 25 februari zijn we op de scooter richting het noordoosten van Bali gegaan. We zijn om 8 uur 's ochtends vertrokken met de scooter. In totaal was het drie uren rijden, dus dat viel gelukkig mee. We zijn niet helemaal naar het noorden doorgereden, omdat dat te ver was. Halverwege begonnen we tussen de bergen door te rijden, een hele andere natuur dan wij gewend zijn in Seminyak. Als eerste zijn we naar de zoutwinning gegaan. We kwamen op een heel verlaten plaatsje aan, waar eigenlijk bijna niets of niemand te bekennen was. We hebben aan de lokale mensen gevraagd waar die zoutwinning nou eigenlijk moest zijn, want volgends de kaart waren we er al. Met handen en voeten heeft hij ons uitgelegd dat we nog een stuk over het strand moesten lopen om zo bij de zoutwinning uit te komen. Het strand was heel zwart en het glinsterde helemaal. Dit komt omdat het een vulkanisch strand is. Het was die dag echt super warm, geen wolkje aan de lucht te bekennen. Toen we over het strand liepen, voelde ik de hitte zelfs door mijn schoenen heen. Het strand lag vol met vissersbootjes en er was geen enkele toerist te bekennen. Wij waren de enigen die er op dat moment rondliepen en iedereen die daar woonde keek ons ontzettend raar aan. Best logisch, op het heetst van de dat hier in de zon lopen is ook niet zo verstandig... Na een kwartier lopen kwamen we bij de zoutwinning uit. Dit waren grote zwarte vlaktes waar mensen in de felle zon op stonden te werken. De grond was helemaal glad gemaakt en aangedrukt met stokken. Als het aangedrukt is, laten ze het een dag goed drogen, waarna al het zout naar boven komt. Dit schrapen ze er met stokken weer af en zo iedere dag weer. Eigenlijk klonk dit in het reisboekje spectaculairder dan dat het was. Dus, foto's gemaakt en weer teruggelopen. Na de zoutwinning zijn we doorgereden naar de bathcave. Dit is een 50 meter lange grot met duizenden vleermuizen en heel veel slangen er in. De grot was in een tempel, dus moesten we weer onze traditionele kleding aan doen om binnen te komen. Op het moment dat wij de tempel gingen bezoeken, was er een ceremonie bezig. Dit was een ceremonie die 1x per jaar voorkomt. Dan offeren ze een puppie, een varken, een aap en nog wat andere dieren. Dit hebben ze gelukkig al op maandag gedaan, dus hoefde ik dat niet te zien. Het ritueel duurt een week, dus ook vandaag gold het nog. De mensen komen van overal om te bidden. Er is dan een man die aan het prediken is en iedereen ligt plat ervoor gericht naar de grot, de heilige plek van deze tempel. Ze worden besproeid met heilig water en bloemetjes, echt raar om te zien. De man die het bidden begeleid is ook helemaal weg van de wereld, het lijkt net of hij in een andere wereld is. Het bidden gebeurde voor de grot, dus helaas konden we er niet in. Onze gids van de tempel heeft een paar foto's voor ons gemaakt van de vleermuizen, verder konden we niets zien. Bij de tempel was ook een afgezet stuk waar de kippengevechten werden gehouden. Toen wij er kwamen waren de mensen druk aan het onderhandelen en bieden voor de kip die het zou winnen. Overal lagen veren van vorige gevechten en er liepen nog bloederige kippen rond. De mannen raakten het niet eens met onderhandelen, dus het gevecht ging niet door. Dan wordt de kip bij zijn poten gepakt en op de kop weer in de tas geduwd, alsof het de normaalste zaak is (voor hun natuurlijk wel).

Omdat het zo ontzettend warm was in de tempel met geen zuchtje wind te bekennen, hadden we besloten om het strand op te zoeken, wat dichtbij moest zijn. We zijn eerst een berg op gereden, waar we daarna aan de andere kant af moesten lopen om op een klein strandje te komen. Dit was eigenlijk een heel klein pad wat eigenlijk geen pad genoemd mocht worden. Halverwege liep het ook dood, dus zijn we weer omhoog gegaan. Het bleek dat we een andere kant op konden gaan, tussen de bosjes door en daar moest het pad verder gaan. Helaas waren we alweer boven, dus besloten we maar om eerst een hotel te zoeken.
Na een lang stuk rijden hadden we eindelijk een homestay gevonden. Dit was echt prachtig! We waren met 4 personen en hadden een hutje aan een privé strand. Sarah en ik hadden de bovenverdieping en Jeroen en Sean de benedenverdieping. Er zaten geen ramen in het hutje, dus zijn we in slaap gevallen met de zee op de achtergrond, heerlijk!

De volgende dag zijn we vroeg vertrokken in een bootje om te gaan snorkelen. Eerst zijn we naar een rots gevaren midden in zee en vervolgens naar Bloo Lagoon, een ander snorkelstuk. In het gebied waar wij waren was geen enkele toerist te bekennen, het was zo rustig daar! Tijdens het snorkelen hebben we ook echt niemand gezien. Het snorkelen was echt prachtig! Ik heb alle kleuren en maten vissen gezien en dat waren er echt heel veel! Het koraal was natuurlijk ook prachtig om te zien. Tussen het koraal groeiden allemaal anderen planten. De man van de boot vertelde ons van alles over de planten en dieren. Ook heb ik een klapperplant aangeraakt. Deze gaan dicht zodra je ze aanraakt, echt raar om te zien! Na het snorkelen zijn we weer langzaam terug gegaan naar ons eigen hotel.

Het weekend daarna(02-03) zijn we naar het noordoosten van Bali geweest. Vrijdagochtend zijn we vertrokken naar het naar het national park. Toen we in het gebied waren aangekomen, zijn we op zoek gegaan naar een plaats om te slapen. Halverwege kwamen we er achter dat de sleutel van de scooter er uit was gevallen tijdens het rijden, die waren we dus kwijt. Ergens tussen de lokale mensen hebben we lang gestaan en gewacht. Iemand had namelijk een bos met sleutels en probeerde iedere sleutel om te kijken welke er nog meer op paste. En wonderlijk genoeg was dit ook nog mogelijk! Bij deze man hebben we toen ook maar gelijk onze trip voor de volgende dag geboekt: Hiken in het national park. Het was ondertussen al best laat en we hadden nog steeds geen slaapplek. Omdat we in een niet toeristisch gebied zaten, was de keus ook niet heel groot. In eerste instantie leek de accommodatie goed. Later bleek iets heel anders. Sarah en ik deelden een 2-persoons bed. Toen we op bed wilden trokken we het laken omhoog, waaronder een heel vies matras lag. Er zaten vlekken in, lag viezigheid op en er liepen mieren over het bed. Op het plafond zaten spinnenwebben en kropen allemaal vieze dieren waarvan ik geen enkel idee van heb wat het is. En overal kwamen geluiden vandaan. In de kamer was ook een muur, waarachter een douche was, met daarnaast een soort gat in de grond wat de wc moest voorstellen. Omdat je 's avonds laat niet heel veel meer kunt doen, hebben we een laken uit een andere kamer gepakt, waar we onder hebben geslapen. Echt geslapen heb ik niet, omdat ik doodsbang was voor elk geluid, ik voelde me niet echt prettig daar en het bed stonk, alsof het al maanden zo had gelegen. Dit was dus weer even mijn back to basic ervaring. Ik hoop nooit weer zoiets mee te maken. Ondanks alle vieze dingen hier dacht ik dat ik al aardig wat gewend was.

De volgende dag zijn we het national park in geweest. Dit was geweldig, maar ook erg vermoeiend. Het eerste stukje ging langs het water. Hier hebben we een vis met longen gezien, waarvan ik de naam alweer vergeten ben. Hij kon op het droge leven en in het water. De man vertelde ons hoe het ecosysteem daar in elkaar zit. Bijvoorbeeld: de bladeren vallen van de bomen, in de grond zitten gaten, waar een soort krab in zit die de bladeren naar binnen trekken. Dit is hun voedsel en zo blijft alles enorm schoon. En zo nog veel meer dingen heeft hij verteld. Daarna zijn we doorgelopen naar een ander stuk van het national park. Dit was het zwaarste gedeelte. In de jungle is het nat en vochtig en heel erg warm. Eerst zijn we een berg opgeklommen. Dit was echt mega stijl en ik vond het soms ook best eng om het ravijn 4 meter verderop te zien. Halverwege waren wat open plekken waar we water konden drinken. Hier stond de felle zon lekker te branden, waardoor je het nog warmer kreeg na al dat klimmen. Zo van boven zijn we weer naar beneden gegaan en verder gelopen in een bijna uitgedroogde rivier. Het regenseizoen is nu bijna voorbij, dus veel water lag er niet meer in. We zijn bij een tempel geweest met een historisch verhaal er achter en weer verder gelopen. Tussendoor kwamen we ook allemaal wilde apen tegen, die in de lianen aan het klimmen en klauteren waren. Ook erg leuk is het om de baby aapjes te zien. Als ze nog heel klein zijn, houdt mams ze vast aan hun lange staart zodat ze niet ver komen. Als ze al groter zijn, proberen ze heel voorzichtig ook wat te klimmen, wat niet altijd goed gaat. Iedere groep apen heeft maar 1 mannetje, en deze zijn best eng! Daar wil je niet bij in de buurt komen. Ze zijn iets groter, vaak ook ouder en kijken heel erg boos.
Helemaal kapot van het wandelen zijn we doorgereden helemaal naar het noorden, Lovina. Hier hebben we een lekker luxe homestay gezocht, met eindelijk weer een warme douche. Alles was schoon, het strand was dichtbij en er zat zelfs een zwembad bij. Perfect dus! De rest van de dag hebben we lekker niks gedaan.

Om 6 uur 's ochtends zijn we opgehaald op het strand met een bootje om de dolfijnen te bekijken. Dit was een heel klein bootje waar max. 5 personen in kunnen. Eerst hebben we wel een uur gevaren, dan komen alle bootjes bij elkaar om te wachten op de dolfijnen. En daar waren ze, een heleboel! Langs de boot hebben we een aantal gezien, en verderop waren ze een beetje aan het springen. Mooi om te zien! Helaas zijn ze maar een seconde boven, dus mooie foto's hiervan maken was onmogelijk. We hebben hiermee echt geluk gehad, er is namelijk geen garantie dat de dolfijnen echt tevoorschijn komen. 9 uur waren we weer terug en kregen we een heerlijk ontbijt in het hotel. Vers fruit, toast met jam, twee gekookte eieren en onbeperkt thee en koffie. Even gedouched en weer op te terugreis. Halverwege zijn we nog gestopt bij een botanische tuin en een krokodillenpark. In het krokodillenpark waren echt hele grote krokodillen! En sterk en snel dat ze zijn! Ze zaten maar achter een simpel klein hekje, dus echt veilig was het daar niet. We hebben een dode kip gekocht om de krokodillen te voeren. De kip werd in de lucht gegooid en binnen een fractie van 1 seconde was de kip weg. Zo snel zijn ze! En hun ogen zien alles, alleen kun je nooit zien welke kant ze op kijken. De botanische tuin was leuk om te zien, maar niet heel bijzonder. Het waren allemaal verschillende soorten tempels gelegen in een groot stuk gras. Aangezien hier om de 10 meter tempels staan, is dit voor ons niet zo bijzonder meer. We zijn snel terug gereden naar ons hotel, waar we nu lekker aan het chillen zijn. De rest neemt een massage op dit moment, maar ik ben het hele weekend al een beetje ziek. Dus lig ik nu lekker op bed te chillen, ook lekker! Morgen hebben we ook nog een dag vrij, maar echt plannen zijn er nog niet. Misschien een beetje winkelen, of lekker de hele dag lui zijn in het hotel. We zien nog wel! Allereerst is het voor mij nu bedtijd...

Tot zover weer mijn update!

Real world of Bali

Deze week was eigenlijk wel een hele trieste week. De hele week zijn we al veel te druk met school bezig, presentaties doen, verslagen afmaken etc. Maar daarnaast nog vele andere dingen, the real world in Bali. Alleen al te spreken over de dieren die hier op een niet-vriendelijke manier behandeld worden. De zwerfhonden zien er allemaal slecht uit, met vieze plekken, soms bijna geen vacht meer of kreupel. Soms worden ze zelfs geschopt! De katten zijn hier soms heel erg mager en de meesten hebben geen staart meer. Wat daarvan de reden is, is onbekend. Het zal zeker weten niet door hunzelf aangericht zijn. Bij de ingang van ons hotel hebben we een aap ontdekt, die in een heel klein kooitje wordt gehouden. De baas had er genoeg van en heeft hem deze plek gegeven. Hij heeft 1 touwtje in zijn kooi waar hij nog enigszins op kan zitten. Onderweg zien we ook wel kippen die worden gehouden in kleine kooitjes, voor de verkoop of slacht... Soms staan ze dan de hele dag in de brandende zon, te wachten op hun toekomstige lot... Een nog levende saté dus. En als ze nog wel vrij zijn, worden ze wel gevangen om gevechten mee te houden. Dan krijgen ze een soort messen om hun poten, zodat ze elkaar wel afslachten. Toen wij in Sanur heerlijk aan het eten waren aan het strand, kwam er een visser uit het water. Hij had een inktvis gevangen, heel trots. En die ging hij even naast onze tafel slachten, toen hij nog in levende lijve was! En zo nog veel meer dingen, die ik jullie maar zal besparen.

Verder in deze week hebben we regelmatig regen en wolken gezien. De temperatuur blijft dan nog steeds rond de 33 graden, benauwd en warm dus. Nu is het weer verbeterd, tijd om de weekend plannen op te stellen! Dit weekend ga ik met een paar anderen in west-Bali kijken, met de scooter. Daar zijn vleermuizengrotten, tempels, reptielenparken. Wat we verder gaan doen moeten we nog beslissen of we zien onderweg wel waar we stranden. Wij blijven ook ergens een nachtje slapen, nog geen idee waar. Misschien wel in een homestay, dat is bij lokale mensen thuis die extra kamers hebben De plannen zijn dus gedeeltelijk al opgesteld! Tot zover een update over mijn avontuur hier...